صرفا جهت ثبت در تاریخ

قرار بر این است 4 نفر وقتی به سن ما رسیدند، یعنی حدود 10 سال آینده، به مریخ بروند. یکی از مزایای این سفر بی بازگشت بودن آن است خوش به سعادتشان در سیاره ای با آن عظمت تجربه جدیدی از زندگی خواهند داشت: نه رهبر خواهند داشت نه رییس جمهور، نه سرمایدار نه فقر نه رفیق ناباب! نه حتی کنکور، دین ساختی که حتی واقعی! همسایه، صندوق رای، تقلب، تیر و تفنگ، اشغال بعلاوه تمام مزخرافت دیگر زمین! شما لحظه ای که پا در سیاره سرخ می گذارید قطعا چند میلیارد نفر زنده آن لحظه تاریخی را می بینند و حتما چند کلمه ای باید با همنوعان بر روی زمین صحبت کنید من اگر بودم به جای آنها فحش خوبی برای گفتن یاد می گرفتم، مخاطبانشان که مشخص اند بعلاوه تمام آنها که زندگی در زمین را گه کردند. خوب است آدم دست کسی بهش نرسد و بیلاخ بفرستد. به نظرم لذتی بالاتر از این فقط زندگی در شرایطی است که آدم مجبور نشود به کسی بیلاخ بفرستد!

هندی که از نظری... مستعمره ای بیش نبود، امروز سران ابرقدرتهایی چون روسیه و فرانسه و از قضا بریتانیایی که روزی کبیراش می خواندند در صف اند بلکه اقتصاد شکوفای آن گوشه چشمی به آنها داشته باشد.

ما که شعارهای مان گوش فلک را کرده از مبارزه همین پول نفتی را داریم که راحت با نخریدن اش ملتی را به جان هم می اندازند... این هم شد مبارزه؟!

چرا گرفتید؟ چرا آزاد کردید... چرا چنین می کنید؟ چه می کنید با آبروی خودتان؟! 

به هر حال ما سالهاست که عادت داریم اعترافات امثال سعید حجاریان را در تلویزیون ببینیم نه سعید مرتضوی... خوب شد که آزاد شد.